ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ

Η πρώτη επαφή του Κωνσταντίνου Γαλανού με κοινό ήταν στο θέατρο. Σε ηλικία 10 χρονών έπαιζε και τραγουδούσε στο πλάι της Αλίκης Βουγιουκλάκη στο μιούζικαλ "Η μελωδία της ευτυχίας", αποκομίζοντας μια σπουδαία εμπειρία. Η πρώτη επαφή του με τη μουσική εντοπίζεται επίσης στα παιδικά του χρόνια, αφού από πολύ μικρός μάθαινε να παίζει μπουζούκι και στη συνέχεια πιάνο, κιθάρα αλλά και να ασχολείται με τις ενορχηστρώσεις. Τα αξιοπρόσεκτα φωνητικά του προσόντα τον έφεραν σε πρώτη επαφή με την δισκογραφία το 2007 για το άλμπουμ «ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ». Μια εξαιρετική φωνή, που ερμηνεύει με συναίσθημα, ένταση και πάθος, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Αυτή τη σεζόν πρωταγωνιστεί μαζί με την Ελεάνα Παπαϊωάννου στα «ΜΑΜΟΥΝΙΑ» live, όπου έχουμε την ευκαιρία να τον απολαύσουμε να ερμηνεύει μεταξύ άλλων και το καινούριο του single «ΤΗΛΕΦΩΝΟ».

-Από πολύ μικρή ηλικία έγινες αποδεκτός από το κοινό και απέκτησες φανατικούς θαυμαστές. Πώς σε κάνει να αισθάνεσαι αυτό?
>Είναι πολύ σημαντικό για μένα, πάλεψα πολύ γι αυτό, το απολαμβάνω σίγουρα αλλά μου προσθέτει και μια παραπάνω ευθύνη, να τους δικαιώσω γι' αυτό με την δουλειά μου στη συνέχεια.

-Ποια ήταν τα πρότυπά σου όταν έμπαινες στο χώρο του τραγουδιού?
>Πάντα έχω πρότυπο τον καλό μου εαυτό και την καλύτερη ψυχολογία που μπορώ να έχω κάθε βράδυ ώστε να μεταδίδω την ενέργειά μου στον κόσμο.

-Τι σημαίνει για σένα «λαϊκό» τραγούδι και πώς γίνεται σήμερα αποδεκτό από τον κόσμο?
>Λαϊκό τραγούδι σημαίνει το τραγούδι του λαού, δηλαδή το ''κοινώς αποδεκτό'', το δημοφιλές, το εμπορικό, σε οποιοδήποτε είδος κι αν ανήκει, είτε ένα ζεϊμπέκικο με μπουζούκι είτε ένα beat που ακούμε στα clubs. Το ότι είναι εμπορικό ένα κομμάτι δεν σημαίνει ότι είναι και φτηνό, έχει παρεξηγηθεί η έννοια του εμπορικού τραγουδιού, στην ουσία εμπορικό είναι το λαϊκό τραγούδι, για μένα η μουσική δεν χωρίζεται σε είδη λαϊκό, ποπ ή έντεχνο, αυτά δεν υπάρχουν! υπάρχει μόνο το καλό τραγούδι...για μένα τουλάχιστον.

-Ποιά είναι η γνώμη σου για τις μουσικές επιλογές του μέσου Έλληνα?
>Οι επιλογές του Έλληνα όσον αφορά στα ελληνόφωνα τραγούδια καθοδηγούνται απ' τα media όπως άλλωστε γίνεται από πάντα κι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παντού στον κόσμο. Ανάλογα με τη μόδα που επικρατεί ακολουθεί και το κοινό. Πιστεύω πάντως πως σαν λαός έχουμε μουσική ταυτότητα και καταφέρνουμε όσο μπορούμε να ξεχωρίζουμε το καλό τραγούδι.



-Διαπιστώνεις κάποια αλλαγή στον τρόπο διασκέδασης των Ελλήνων με την κρίση που περνάει τελευταία η χώρα?
>Η χώρα δεν περνάει καμία κρίση, μάλλον κάποιοι θέλουν να περάσουμε κρίση, να συμμαζευτούμε λίγο...δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά σίγουρα αλλάζουν πολλά πράγματα και αλλάζουν κι οι εποχές, όπως και ο τρόπος διασκέδασης. Θα γινόταν άλλωστε αυτό κάποια στιγμή είτε με την κρίση είτε όχι. Απλά οι Έλληνες διασκεδάζουν πλέον με κάποιο μέτρο και με μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα όσο αναφορά την χρηματική σπατάλη.

-Ποια είναι η άποψή σου για τα νέα παιδιά που στηρίζουν τις ελπίδες τους στα talent shows?
>Καθένας έχει το δικαίωμα να έχει όνειρα και να στηρίζει τις ελπίδες του κάπου, καλώς ή κακώς όμως τα talent shows περιμένουν πάντα τα επόμενα θύματα κι είναι άδικο να πέφτουν κάποιοι που αξίζουν θύμα ενός γελοίου star system, απλά για όσους έχουν κι άλλες επιλογές παράκληση...προστατέψτε το τραγούδι, το έχουμε ανάγκη.

-Πώς κρίνεις την πορεία της δισκογραφίας γενικότερα στην Ελλάδα?
>Θα κρίνω την πορεία της παγκόσμιας δισκογραφίας γιατί το φαινόμενο είναι παγκόσμιο..τα πράγματα δεν πάνε καλά, αλλά κι αυτό συμβαίνει λόγω εποχών. Κάποτε είχαμε τα βινύλια, τις κασσέτες, μετά τα cd και τώρα το ίντερνετ που σημαίνει μηδέν έσοδα για τις μουσικές παραγωγές, πάντως σίγουρα θα βρεθεί κάποια λύση γιατί το τραγούδι δεν πεθαίνει.

-Πόσο κακό πιστεύεις ότι έκανε στη δισκογραφία το on line sharing?
>Δεν ξέρω πόσο κακό έκανε κι αν μπορεί να κάνει κι άλλο πάντως άλλαξε πολλά και μας έφερε σε μια καινούρια εποχή..θα δείξει.

-Δουλειά και επαγγελματικές υποχρεώσεις από τη μία, προσωπική ζωή από την άλλη? Συνδυάζονται αρμονικά?
Συνδυάζονται αν βρεις τον τρόπο.. Πιστεύω ότι συνήθως και ιδιαίτερα στη δουλειά που κάνω εγώ υπάρχουν σκαμπανεβάσματα, δηλαδή για κάποια περίοδο μπορεί να σε απορροφήσει 100% η δουλειά και να μην έχεις χρόνο για τίποτα κι άλλες στιγμές να μπορείς να τα συνδυάσεις και τα δύο.. Θέλει προσπάθεια πάντως.